مطالب پزشکی

اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) یک وضعیت سلامت روان است که می تواند پس از تجربه یا مشاهده یک رویداد آسیب زا ایجاد شود. این یک اختلال پیچیده و ناتوان کننده است که میلیون ها نفر را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار می دهد. در این مقاله به علائم و تشخیص PTSD، علل آن، عوامل خطر، گزینه های درمانی و چیستی CPTSD می پردازیم.

علائم و تشخیص PTSD:

علائم PTSD می‌تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد، اما معمولاً شامل فلاش‌بک‌ها، کابوس‌های شبانه، واکنش‌های هیجانی شدید، اجتناب از یادآوری ضربه و تغییرات در افکار و احساسات است. این علائم می تواند بیش از یک ماه ادامه داشته باشد و باعث ناراحتی یا اختلال قابل توجهی در زندگی روزمره شود.

برای تشخیص PTSD، یک متخصص مراقبت های بهداشتی معمولاً ارزیابی کاملی از علائم، سابقه پزشکی و سابقه سلامت روان فرد انجام می دهد. آنها همچنین ممکن است از ابزارهای تشخیصی استاندارد، مانند راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5) برای تأیید تشخیص استفاده کنند.

علل PTSD:

PTSD در اثر قرار گرفتن در معرض یک رویداد آسیب زا ایجاد می شود که سلامت جسمی یا روانی فرد را تهدید می کند. نمونه هایی از رویدادهای آسیب زا که می تواند منجر به PTSD شود شامل جنگ نظامی، تجاوز جنسی، بلایای طبیعی، تصادفات، و شاهد خشونت یا سوء استفاده است. مغز با فعال کردن پاسخ جنگ یا گریز، به تروما پاسخ می دهد، که می تواند منجر به ترشح هورمون های استرس مانند کورتیزول و آدرنالین شود. این هورمون ها می توانند تغییراتی در عملکرد مغز ایجاد کنند که می تواند در ایجاد PTSD نقش داشته باشد.

عوامل خطر PTSD:

افرادی که چندین رویداد آسیب‌زا را تجربه کرده‌اند، سابقه مشکلات سلامت روانی دارند یا سابقه خانوادگی PTSD دارند در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به این اختلال هستند. عوامل دیگری که می توانند خطر PTSD را افزایش دهند عبارتند از: زن بودن، سن کمتر در زمان تروما، و داشتن سیستم حمایت اجتماعی پایین.

درمان PTSD:

درمان PTSD معمولاً شامل ترکیبی از درمان و دارو است. درمان شناختی رفتاری (CBT) یک نوع رایج درمانی است که به افراد مبتلا به PTSD کمک می کند تا یاد بگیرند علائم خود را مدیریت کنند و افکار و رفتارهای منفی خود را تغییر دهند. انواع دیگر درمان، مانند حساسیت زدایی و پردازش مجدد حرکت چشم (EMDR) و درمان متمرکز بر تروما نیز می تواند موثر باشد.

همچنین می توان از دارو برای درمان علائم PTSD، به ویژه کابوس ها و فلاش بک ها استفاده کرد. مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) و مهارکننده های بازجذب سروتونین- نوراپی نفرین (SNRI).

آیا می توان از PTSD پیشگیری کرد؟

در حالی که همیشه نمی توان از PTSD جلوگیری کرد، اقداماتی وجود دارد که می توان برای کاهش خطر ابتلا به این اختلال انجام داد. اینها شامل جستجوی کمک حرفه ای پس از یک رویداد آسیب زا، درگیر شدن در تکنیک های آرامش بخش مانند تنفس عمیق یا مدیتیشن، و حفظ یک سبک زندگی سالم با ورزش منظم و یک رژیم غذایی متعادل است.

CPTSD چیست؟

اختلال استرس پس از سانحه پیچیده (CPTSD) نوعی از PTSD است که در نتیجه قرار گرفتن طولانی مدت در معرض تروما، مانند سوء استفاده یا بی توجهی در دوران کودکی ایجاد می شود. برخلاف PTSD سنتی که معمولاً با یک رویداد آسیب‌زا همراه است، CPTSD با الگویی از قرار گرفتن در معرض تروما مشخص می‌شود که در یک دوره زمانی طولانی رخ می‌دهد. این می تواند منجر به طیف وسیعی از علائم پیچیده شود، مانند بی نظمی عاطفی، گسستگی و آسیب به خود. درمان CPTSD اغلب شامل ترکیبی از درمان و دارو، با تمرکز بر رسیدگی به ترومای زمینه‌ای و ارتقای بهبودی است (زندگی سبز).

در نتیجه، PTSD یک اختلال پیچیده و ناتوان کننده است که می تواند تأثیر قابل توجهی بر سلامت روان و رفاه فرد داشته باشد.