مطالب پزشکی

اختلال دوقطبی، که قبلا به عنوان افسردگی شیدایی شناخته می شد، یک وضعیت سلامت روانی است که باعث تغییرات شدید در سطح خلق و خو، انرژی و فعالیت می شود. سه نوع اصلی اختلال دوقطبی وجود دارد:

انواع

اختلال دوقطبی I - این شامل دوره های شیدایی شدید متناوب با دوره های افسردگی است. دوره های شیدایی ممکن است شامل افزایش انرژی، گفتار سریع، رفتار تکانشی و بی خوابی باشد.
اختلال دوقطبی II - افراد دوره های افسردگی را تجربه می کنند که با دوره های هیپومانیک تغییر می کند. دوره های هیپومانیک علائمی مشابه شیدایی دارد اما شدت کمتری دارد.
اختلال سیکلوتیمیک - این شامل حالات نوسانی با علائم هیپومانیا و افسردگی است که به دوره های مانیک یا افسردگی کامل نمی رسد.
علائم
دوره های شیدایی: علائم شامل افزایش عزت نفس، افزایش انرژی، کاهش نیاز به خواب، گفتار سریع، افکار مسابقه ای، رفتار تکانشی و تصمیم گیری ضعیف است. برخی دچار توهم یا تفکر هذیانی می شوند.
دوره های افسردگی: علائم عبارتند از غم و اندوه مداوم، کمبود انرژی، تغییر در اشتها، مشکل در تمرکز یا تصمیم گیری، احساس بی ارزشی و افکار خودکشی.

مردان در مقابل زنان
تحقیقات تفاوت هایی را در نحوه بروز اختلال دوقطبی بین مردان و زنان نشان می دهد. مردان اغلب دوره های شیدایی شدیدتری را با رفتارهای پرخاشگرانه و سوء مصرف مواد تجربه می کنند. به نظر می رسد زنان به طور کلی دوره های افسردگی بیشتری دارند، همراه با دوچرخه سواری سریع بین حالت های خلقی. زنان نیز اغلب سن شروع آن دیرتر است.

در کودکان و نوجوانان
تشخیص دوقطبی در کودکان می تواند چالش برانگیز باشد زیرا بیش فعالی و تغییرات خلقی در سنین پایین تر رایج است. با این حال، در نوجوانان، علائم اختلال دوقطبی اغلب شبیه علائمی است که در بزرگسالان مشاهده می شود. دوره های شیدایی در جوانی ممکن است شامل افزایش ریسک پذیری، بیش از حد جنسی، درگیری با شخصیت های اقتدار و شنیدن صداها باشد.

رفتار
اختلال دوقطبی نیاز به درمان مادام العمر شامل دارو، درمان و تغییر شیوه زندگی سالم دارد. داروهای تثبیت کننده خلق و خو مانند لیتیوم و داروهای ضد تشنج اغلب تجویز می شوند. برخی از داروهای ضد روان پریشی نیز ممکن است استفاده شوند. درمان منظم به افراد کمک می کند تا بهتر با حالات تغییر خلقی خود کنار بیایند. حفظ یک چرخه منظم خواب و بیداری نیز مهم است. با درمان مناسب، بسیاری از افراد مبتلا به اختلال دوقطبی می توانند علائم خود را مدیریت کنند و زندگی کامل و متعادلی داشته باشند.

به طور خلاصه، اختلال دوقطبی شامل نوسانات خلق و خو، انرژی و رفتار است. علائم کلیدی عبارتند از اوج و فرودهای عاطفی از شیدایی تا افسردگی. در حالی که مردان و زنان بسیاری از علائم دوقطبی را به اشتراک می گذارند، تفاوت هایی در نحوه بروز این بیماری وجود دارد. درمان دوقطبی نیاز به دارو، درمان، عادات سالم و اغلب مراقبت طولانی مدت برای مدیریت صحیح این اختلال پیچیده دارد.