مطالب پزشکی

چاقی به معنای داشتن چربی اضافی بدن است. این می تواند منجر به مشکلات سلامتی جدی مانند بیماری قلبی، دیابت نوع 2، انواع خاصی از سرطان، آپنه خواب، و آرتروز شود. اضافه وزن به معنای وزن بیش از حد نسبت به قد یا داشتن چربی بیشتر از آنچه که برای سن و جنس شما سالم تلقی می شود، است. با گذشت زمان، حمل وزن اضافی - به خصوص اگر در اطراف کمر شما باشد - خطر ابتلا به مشکلات سلامتی مانند فشار خون بالا، کلسترول بالا و دیابت نوع 2 را افزایش می دهد.

دلایل زیادی برای افزایش وزن افراد وجود دارد. برخی از این عوامل عبارتند از: ژنتیک، پرخوری، انتخاب غذای ناسالم و عدم فعالیت بدنی کافی. ژنتیک نقش مهمی در افزایش وزن افراد دارد.

تحقیقات نشان داده است که برخی از افراد استعداد ژنتیکی برای افزایش وزن راحت‌تر از دیگران دارند. با این حال، فقط به این دلیل که ممکن است به دلیل سابقه خانوادگی در معرض خطر بالاتری قرار داشته باشید، به این معنا نیست که سرنوشت شما چاق شدن است. عوامل محیطی نیز به چاقی کمک می کنند، از جمله دسترسی آسان به غذاهای پر کالری، اندازه وعده ها و کمبود فرصت برای فعالیت بدنی.

مسائل روانشناختی مانند استرس، بی حوصلگی، اضطراب، افسردگی یا ضربه نیز می تواند منجر به خوردن عاطفی شود که می تواند احتمال چاق شدن فرد را افزایش دهد. چاقی با بیماری های متعددی از جمله سندرم متابولیک، بیماری های قلبی عروقی و انواع مختلفی از سرطان مرتبط است.

سندرم متابولیک شامل گروهی از عوامل خطر مرتبط با چاقی است، مانند افزایش فشار خون، افزایش سطح قند خون، سطوح غیرطبیعی کلسترول و چربی اضافی بدن در اطراف کمر. بیماری های قلبی عروقی مرتبط با چاقی شامل بیماری عروق کرونر، سکته مغزی، نارسایی احتقانی قلب، بیماری دریچه ای قلب و بیماری عروق محیطی است.

سرطان های مرتبط با چاقی عبارتند از سرطان سینه، روده بزرگ، آندومتر، مری، کلیه، پانکراس، کیسه صفرا، کبد و سرطان پیشرفته پروستات. روش های اندازه گیری چربی بدن راه های مختلفی برای اندازه گیری درصد چربی بدن وجود دارد. این روش‌ها از محاسبات ساده با استفاده از اندازه‌گیری قد، وزن و اندازه‌گیری دور کمر تا آزمایش‌های پیچیده‌تر شامل جابجایی آب یا تحلیل امپدانس الکتریکی را شامل می‌شود.

یکی از ساده ترین و کم هزینه ترین روش ها، اندازه گیری ضخامت چین های پوستی با استفاده از کولیس است.

روش دیگر از آنالیز امپدانس بیوالکتریکی استفاده می کند که جریان الکتریکی کوچکی را در بدن می فرستد تا حجم کل آب بدن و جرم بدون چربی را تخمین بزند. پلتیسموگرافی جابجایی هوا شامل ایستادن در داخل یک محفظه محکم هوا و قرار گرفتن در معرض هوای سرد یا گرم و سپس محاسبه حجم کل بدن بر اساس تغییرات حجم بدن ناشی از تغییرات دما در چگالی هوا است.

جذب سنجی اشعه ایکس با انرژی دوگانه (DEXA) روش دیگری است که برای اندازه گیری ترکیب بدن استفاده می شود، اما به تجهیزات تخصصی نیاز دارد و معمولاً فقط در موسسات تحقیقاتی یا بیمارستان ها در دسترس است. شاخص توده بدنی (BMI) یک ابزار اندازه گیری است که برای ارزیابی اینکه آیا وزن یک فرد در محدوده طبیعی قد است یا خیر، استفاده می شود.

BMI از تقسیم وزن فرد بر حسب کیلوگرم بر مجذور قد او بر حسب متر محاسبه می شود. BMI معمولاً به عنوان یک ابزار غربالگری برای شناسایی افرادی که به ارزیابی بیشتر برای مشکلات سلامتی مرتبط با وزن نیاز دارند، استفاده می شود. با این حال، BMI به تنهایی همیشه یک شاخص کامل برای سلامت کلی نیست و گاهی اوقات می تواند چربی بدن را در برخی از جمعیت ها، مانند ورزشکاران یا افراد مسن، دست کم یا بیش از حد تخمین بزند.

فعالیت بدنی و ورزش در درمان چاقی فعالیت بدنی و ورزش منظم اجزای مهم هر طرح جامع درمان چاقی است. فعالیت بدنی منظم علاوه بر کمک به کنترل وزن، فواید متعدد دیگری نیز برای سلامتی دارد، از جمله بهبود خلق و خو و سلامت روان، کاهش خطر ابتلا به بیماری های مزمن، افزایش قدرت و انعطاف پذیری و ارتقای کیفیت خواب بهتر.

بزرگسالان باید حداقل 150 دقیقه در هفته فعالیت هوازی با شدت متوسط یا 75 دقیقه فعالیت هوازی شدید در طول هفته داشته باشند. تمرینات قدرتی باید حداقل دو بار در هفته با هدف قرار دادن تمام گروه های عضلانی اصلی انجام شود.

کودکان و نوجوانان 6 تا 17 ساله باید روزانه حداقل 60 دقیقه فعالیت بدنی متوسط تا شدید داشته باشند. فعالیت بدنی منظم می تواند به حفظ وزن سالم، بهبود تناسب اندام و کاهش خطر ابتلا به چندین بیماری مزمن کمک کند. رژیم غذایی نقش مهمی در مدیریت چاقی دارد. عادات غذایی سالم شامل انتخاب غذاهای غنی از مواد مغذی مانند میوه ها، سبزیجات، غلات کامل، پروتئین های بدون چربی است.

خوردن وعده های کوچکتر، انتخاب های غذایی سالم تر و انجام فعالیت بدنی منظم می تواند منجر به کاهش وزن و بهبود سلامت شود. یک رژیم غذایی متعادل شامل مصرف انواع غذاها از گروه های غذایی مختلف، هیدراتاسیون کافی و محدود کردن مصرف قندها، چربی های اشباع شده، چربی های ترانس، نمک و الکل. کاهش کالری دریافتی روزانه بین 500 تا 1000 کالری می تواند باعث کاهش وزن حدود 1 تا 2 پوند در هفته شود. به طور کلی، یک رژیم غذایی سالم برای کاهش وزن شامل موارد زیر است: • خوردن مقدار زیادی میوه تازه و سبزیجات غیر نشاسته ای • مصرف نان سبوس دار، ماکارونی، برنج و غلات به جای کربوهیدرات های تصفیه شده • محدود کردن مصرف غذاهای فرآوری شده و بسته بندی شده • انتخاب لبنیات بدون شیرینی محصولات، ماهی، مرغ، حبوبات، آجیل و دانه‌ها • استفاده از روش‌های آشپزی سالم مانند کباب کردن، کباب کردن، بخارپز کردن یا آب پز کردن به جای سرخ کردن عمیق یا اضافه کردن روغن یا کره اضافی • نوشیدن آب فراوان و اجتناب از نوشیدنی‌های شیرین • فاصله بین وعده‌های غذایی به طور یکنواخت در طول روز برای جلوگیری از گرسنگی و پرخوری • تمرین غذا خوردن آگاهانه و کاهش سرعت در هنگام غذا خوردن تا سیگنال های سیری کامل رخ دهد. اهداف وزنی در این موارد، پزشکان ممکن است روش‌های جراحی را توصیه کنند یا داروهایی را برای کمک به کاهش وزن تجویز کنند. جراحی های کاهش وزن با محدود کردن مقدار غذایی که معده می تواند نگه دارد، کاهش جذب مواد مغذی در سیستم گوارشی یا هر دو عمل می کند. انواع مختلفی از جراحی های کاهش وزن وجود دارد که هر کدام مزایا و معایب خاص خود را دارند. داروهای کاهش وزن تجویزی را می توان در کنار مداخلات سبک زندگی برای کمک به کاهش وزن افراد استفاده کرد. آنها با سرکوب اشتها، افزایش احساس سیری پس از خوردن غذا یا مسدود کردن جذب چربی عمل می کنند.

منبع مطلب مجله پزشکی سلامتی زندگی سبز می باشد.